16 februari, Kemi, Finland

Sleetje en sleepje. Wij zijn bij de 2 de groep voor de husky-tocht, daar hoeven we pas om 10:30u te zijn. Toch maar op tijd vertrekken want er is weer een steile helling wanneer we het hotel verlaten. Geprobeerd maar we komen weer niet boven zonder sneeuwkettingen. Kettingen erop, dan verder naar boven. Dan komt Tanguy aansnorren, met z’n allen duwen en hij geraakt er zonder kettingen, wij pompaf maar we moeten Ree nog helpen, die heeft zijn Aca weer im schnee geparkeerd en heeft ook nog maar 1 ketting, de 2de ligt op de Noordkaap. Ook hem hebben we er weer uit en boven gekregen.
Terwijl de anderen geld afhalen in de Otto Automatti in Posio gaan wij nog snel effe tanken. En dan in een half uurtje naar Kota Husky, weer maar net op tijd. Aldaar door 70 blaffende, jankende en welwillende husky’s (siberische en Alascan) verwelkomd.
Eerst een korte uitleg: remmen, starten, meehangen in de bochten, ledematen binnenboord laten etc. Dan kunnen we vertrekken, iemand in de slee met een rendiervel en dekentje, de andere achterop. En daar gaan we voor een 1 uur durend tochtje, mooi, veel sneeuw, niet te koud, rond het vriespunt, best gezellig. Na afloop vruchtensapje (verwarmd in een ketel boven het haardvuur) met brood en gerookt rendiervlees, in de tipi. Nog een rondleiding door de viking (eigenaar) in de hondenverblijven, betalen in de woonkamer, kopspeld op de kaart zetten en rond 13.30u weer verder richting Kemi, een dikke 200 km. Toen we op een iets grotere weg kwamen begon onze Dyane vermogen te verliezen. Effe aan de kant, vakantiesetje van Jan en Coosje (https://eendenspul.nl/) erbij, bougiekabels vernieuwd en fingers crossed! Effe goed maar dan weer hetzelfde probleem, geen vermogen, bobijn en bougie vervangen. Weer een stukje verder maar dat was het ook niet. We worden door Rosie tot aan het dichtsbijzijnde benzinestation gesleept, waar kunnen kijken wat er aan de hand is, nog eens tanken en niet echt iets gevonden. Effe koffie en wat lekkers en dan maar verder slepen, rechtstreeks naar het hotel, 125 km verderop. Via de app de rest laten weten dat we het fotomoment bij het ijshotel in Kemi niet zullen redden vanwege het vermogenverlies van onze Dyane. Onmiddelijk hierop een hoop reacties met mogelijke oorzaken en oplossingen en mensen die ons willen komen helpen. Maar we besluiten om het ganse stuk te slepen en in bij onze bestemming te kijken wat er aan de hand is. De wegen zijn nog steeds gladde sneeuw- en ijswegen, toch wel een hele job voor zowel sleeper als de gesleepte om dit tot een goed eind te brengen, af en toe eens een belletje tussen de 2 auto’s en concentratie alom, maar we zullen de finish halen, met de hulp van onze vrienden ! Het laatste stuk is een papsneeuw weg en er valt ook nog veel natte sneeuw uit de lucht. En dan, 30 km voor de eindbestemming van onze Raid, vertragen want er wordt gewerkt, oh nee, boenk, we zien niets meer, onze voorruit aan diggelen, een steentje erin. Gelukkig blijft ze erin staan maar ze is compleet verbrijzeld, effe aan de kant maar we besluiten toch maar verder te slepen, een beetje trager dan ervoor. We hebben nog enkele kleine kijkstukjes dus dat moet wel te doen zijn. Effe melden aan de rest dat we nog later zullen zijn omwille van de verblijzelde ruit. Via via wordt, terwijl we verder worden gesleept, een nieuwe voorruit geregeld bij een bevriende 2cv onderdelen verkoper in de buurt van onze bestemming. Morgen kan deze erin worden gezet.
In het donker komen we bij het huisjes-complex in Kemi aan, eindpunt van deze Raid. Helemaal groggie van toch wel een sleepwerk van 160km zijn we net op tijd voor de laatste hulleke kulleke, afscheidsdiner met de hele groep en de officiële uitreiking van de certificaten. Nog enkele telefoontjes voor de voorruit en we hebben ook al een hele bende kandidaten om morgen het vermogenprobleem van ons Dyane aan te pakken. Mercie iedereen voor de hulp !!! Maar eerst nog een klein feestje in de Finse hut met gezellig kampvuur en de nodige borrels en dan bed in, want we hebben morgen nog wat op te lossen, anders geraken we niet thuis. En nu ga ik ook slapen, foto’s en afloop krijgen jullie morgen.