Kort samengevat, gisteren avond Noorderlicht, koud -25°, surströmming, Kerstman, platte band. Vandaag via de Kerstman naar onze eindbestemming. Maar bij -25° hadden de 2CV’s problemen met starten. Na enkele keren proberen kwam onze Dyane het eerste op gang, dan de andere Dyane, maar in de Aca en Rosie(gele eend van Ruut) was geen leven te krijgen. Met startkabels kregen we de Aca uiteindelijk aan de praat. En toen Rosie nog, door de koude was ze in winterslaap gegaan, proberen met startkabels njet, met snelstarter njet, met acculader njet, dan maar slepen. De weg op duwen, spekgladde brug over, en nog een rondje door het dorpje en toen toen kwam er weer leven in. Hop naar de kerstman bij Roviniemie op de noordpoolcirkel. Hier hadden we het surströmming ritueel. Als je met de Raid de poolcirkel passeert dien je deze heerlijke vis te eten 🙂 Er werden vele vieze gezichten getrokken, uitgespuugd en ook de Ronnes zijn deel belande ongekauwd in de sneeuw. De foto’s zeggen genoeg. Nog effe in het Kerstman dorp rondgelopen maar dit vonden we toch iets te commercieel. We worden goed gevolgd en ’s morgens had ik al bericht gekregen dat er in het centrum van Rovaniemi een webcam geocache ligt. Dus deze gaan zoeken, snel gevonden, voor de webcam zwaaien en door mijn schoonbroer een snapshot genomen als bewijs, weer dolle pret. Dan verder naar Posio, nog 130 km, spekgladde wegen, af en toe stoppen om het ijs van de ruitenwissers te doen. 40 km voor Posio slingert Mark, die voor ons rijdt, wel heel erg over de weg, krijgen we van hen een appje dat hij effe wil stoppen om zijn banden te controleren. En ja, plat, in een record tijd vervangen en weer verder. Lekker gegeten, hulleke kulleke en aanwijzingen voor morgen. Nog een gezamelijke borrel en weer te laat naar bed.

En op vraag van de familie ook zuiderlicht

Surströmming (Wikipedia)

Surströmming (letterlijk: zure haring) is een traditioneel Zweeds gerecht dat uit gefermenteerde (gegiste) oostzeeharing bestaat.Oostzeeharing of stromeling (strömming), basis voor de surströmming.

Gisting

Een geopend blik surströmming.

De (paringsrijpe) oostzeeharingen worden, na in mei en juni in de Oostzee te zijn gevangen, gepekeld en vervolgens in vaten gelegd. Die worden in de zon gezet, zodat de vis gaat gisten. Op basis van de geur die bij de gasvorming ontstaat, wordt bepaald wanneer de vissen kunnen worden ingeblikt. In de blikken vindt een nagisting plaats, waardoor ze enigszins bol gaan staan. Omdat de inhoud onder druk staat, kan men een blik surströmming het beste openen in een emmer met water. Zo kunnen spatten op kleding worden vermeden.

Stank

Surströmming staat wereldwijd bekend als een van de smerigste gerechten. Dit komt voornamelijk door de opvallende geur die vrijkomt wanneer een blik hiervan wordt geopend. Door het openen van zo’n blik ontsnapt een kenmerkende, sterk doordringende geur die de meeste mensen uiterst onaangenaam vinden. Door de organische zwavelverbindingen die tijdens het gisten zijn ontstaan, lijkt de geur op die van rotte eieren of van een stinkbom. Het is dan ook aan te raden het blik buitenshuis te openen; de sterke geur kan anders lang in huis blijven hangen. Door de geur wordt een associatie gelegd met rotte vis. De haring is echter beslist niet bedorven, de vis heeft zijn vorm behouden en zit stevig om de graat. De haring dient eigenlijk direct uit het blik te worden opgediend, afspoelen met water vermindert weliswaar de geur, maar ook de smaak. Die is sterk zoutig, maar moet volgens kenners mild en aangenaam zijn. Voor veel mensen vormt de geur echter een te grote barrière om de vis daadwerkelijk te kunnen opeten of zelfs maar te willen proeven.